Basetime: Precision Geodetic Solutions - Unlocking Excellence in geodetic data and tunnel construction.

When the Earth Loses Its Balance

There are moments when nature rewrites its own rules. A hill that slowly begins to slide, a mountainside that suddenly breaks loose, or a valley that turns into a roaring mudflow – landslides show us how alive and changeable our planet is. They affect not only distant mountain regions but also areas closer to home, where extreme rainfall and human activity upset the natural balance.

In recent years, the earth seems to be moving more often. Intense downpours, melting permafrost, and deforestation are all making slopes less stable. In this article, we explore the world of landslides – what they are, why they happen, how they affect our environment, and what role climate change plays in them.

What Is a Landslide?

A landslide is the sudden movement of soil, rock, or debris down a slope. Sometimes it happens slowly – barely noticeable – and sometimes with tremendous speed, like a mudflow after heavy rain. Gravity constantly pulls on the earth, but only when the soil’s resistance becomes too weak does the material start to slide.

There are several types of landslides. A rockfall occurs when stones or blocks break loose and tumble down. A slump involves a larger mass of soil moving as a single unit along a slip surface. Mudflows are mixtures of water, earth, and debris that flow downhill like a liquid. And then there’s soil creep, a slow but steady movement that can gradually damage buildings and roads.

Why the Ground Starts to Move

Most landslides begin with water. Heavy rainfall saturates the soil, increasing the pressure between soil particles and reducing their cohesion. Once the ground becomes too heavy or too wet, it gives way. Earthquakes can also suddenly set slopes in motion: the vibrations reduce friction between soil layers and trigger weak points.

But not everything is natural. Humans play an increasingly large role. Deforestation removes root structures that hold the soil together. Road construction, mining, and poorly planned building disrupt natural drainage patterns. Even irrigation, if poorly managed, can destabilize a slope. This is causing line between natural and human causes to become increasingly blurred.

The Consequences of a Shifting Earth

The impact of landslides is often devastating. Houses disappear, roads become impassable, and entire villages can be cut off from the outside world. The economic damage runs into the millions, but the human toll is often immeasurable. Beyond physical destruction, landslides cause long-term disruption, people lose their homes, their safety, and their sense of future.

The landscape itself changes as well. A slide can block rivers, and this can suddenly create new lakes or causing floods downstream. Ecosystems are disturbed, animals lose their habitats, and farmland can become unusable for years. The earth redraws itself, often leaving permanent scars.

Climate as a Catalyst

Climate change makes slopes more vulnerable. As the planet warms, extreme weather events become more frequent. Short, intense rainstorms saturate the soil faster. In mountain regions, permafrost, the frozen rock that for centuries acted as glue between boulders, is melting, leaving entire mountainsides unstable.

Vegetation patterns are shifting too. In some regions, trees die off due to drought or wildfires, while in others, new species take root that don’t anchor the soil as well. Along the coast, rising sea levels undermine cliffs, leading to coastal erosion and collapses. Nature is changing its rules, and humanity must adapt.

Can We Prevent Landslides?

We can’t prevent them entirely, but we can reduce the risk. Engineers stabilize slopes with retaining walls, drainage systems, and vegetation. In vulnerable regions, building restrictions are imposed or revised. Technology also helps satellites and sensors detect minute movements in the earth and can warn of impending disasters.

Increasingly, local residents are involved in monitoring. In villages across the Alps, Andes, and Asia, people are learning to recognize warning signs, small cracks in the ground, cloudy water in streams, or tilting trees. Prevention begins with awareness, not just technology.

A Lesson in Humility

Landslides remind us that the earth is alive and in motion. They reveal the thin line between stability and chaos, between control and surrender. We can measure, plan, and reinforce, but in the end, nature remains the director. What we can do is listen to its signals and act wisely with the space we occupy.

Those who understand why the earth sometimes literally loses its balance learn not only how to prevent disasters, but also how to live more harmoniously with nature itself.

Curious how landslide monitoring works in practice? Read our case study: Landslide Monitoring Höbranz, Vorarlberg, Austria.

Technologie omzetten in actie

In onze vorige blog, “Meten & voorspellen: hoe technologie waarschuwt voor aardverschuivingen”, bespraken we hoe wetenschap en technologie ons helpen het onzichtbare zichtbaar te maken. In dit derde en laatste artikel kijken we naar de volgende stap: hoe zetten we technologie om in actie, en waarom samenwerking en beleid daarin het verschil maken.

Sensoren die beweging detecteren en satellieten die instabiele hellingen volgen, zijn indrukwekkende technologische prestaties. Maar data alleen redt geen levens. Zonder duidelijke besluitvormingskaders, gedeelde verantwoordelijkheden en gecoördineerde respons blijft zelfs de meest nauwkeurige meting weinig meer dan een waarschuwing zonder gevolg.

Technologie zorgt voor inzicht. Impact ontstaat pas wanneer dat inzicht wordt vertaald naar besluiten, communicatie en actie. In deze laatste pijlerblog onderzoeken we wat er nodig is om vroegtijdige waarschuwingssystemen écht effectief te maken.

Samenwerking als onzichtbare motor

Aardverschuivingen houden zich niet aan bestuurlijke grenzen. Eén instabiele helling kan gevolgen hebben voor gemeenten, regio’s en soms zelfs landen. Die realiteit maakt samenwerking essentieel. Overheden, wetenschappers, ingenieurs, infrastructuurbeheerders en lokale gemeenschappen spelen allemaal een rol — en niemand kan dit alleen.

Effectieve waarschuwingssystemen zijn gebouwd op vertrouwen. Bewoners moeten begrijpen wat een waarschuwing betekent en wat er van hen wordt verwacht. Overheden moeten open en consistent communiceren. Experts moeten complexe data vertalen naar duidelijke, handelbare adviezen voor besluitvormers. Zonder deze keten van samenwerking verliest zelfs de beste technologie haar waarde.

Van draaiboek naar praktijk

Vroegtijdige waarschuwingssystemen werken alleen als iedereen precies weet wat te doen wanneer grenswaarden worden overschreden. Daarom maken veel regio’s gebruik van Trigger Action Plans. Deze vooraf vastgelegde protocollen koppelen gemeten risiconiveaus direct aan concrete acties. Een statusverandering van groen naar oranje kan binnen enkele minuten automatisch leiden tot wegafsluitingen, verkeersbeperkingen of evacuaties.

Achter deze ogenschijnlijk eenvoudige procedures schuilt een complexe logistieke operatie. Hulpdiensten moeten getraind zijn. Communicatiekanalen moeten getest worden. Infrastructuur en verantwoordelijkheden moeten helder zijn vastgelegd. Regelmatige oefeningen zijn essentieel — net als bij brand- of overstromingsoefeningen — om kennis scherp en vertrouwen hoog te houden.

Van mijnen tot metropolen

De toepassingen van vroegtijdige waarschuwingssystemen bestrijken een breed scala aan omgevingen. In dagbouwmijnen beschermt continue hellingmonitoring werknemers door zware machines automatisch stil te leggen wanneer beweging wordt gedetecteerd. In dichtbevolkte stedelijke gebieden kunnen sensornetwerken op steile hellingen bewoners tijdig waarschuwen. Spoorwegen en snelwegen vertrouwen steeds vaker op deformatiebewaking om de stabiliteit van taluds en insnijdingen te waarborgen.

Langs kritieke spoorcorridors kunnen geïntegreerde monitoringsystemen operators bijvoorbeeld automatisch waarschuwen bij hellingbewegingen. Treinen worden vertraagd of tijdelijk stilgezet, waardoor ongevallen worden voorkomen en waardevolle tijd ontstaat voor inspectie en ingrijpen. Eén meting kan een hele keten van veiligheidsmaatregelen in gang zetten.

Deze aanpak wordt al in de praktijk toegepast. In Hörbranz (Oostenrijk) ondersteunt continue GNSS-monitoring van Basetime de autoriteiten bij het volgen van een actieve aardverschuiving die woningen heeft beschadigd en verdere beweging dreigt te veroorzaken. Dit maakt vroegtijdiger ingrijpen en beter onderbouwde besluitvorming mogelijk.

Een vergelijkbare aanpak wordt gebruikt langs Interstate I-40 bij Asheville (VS), waar Basetime’s Locator One zorgt voor continue hellingmonitoring zodat beheerders snel kunnen reageren op bodemverplaatsingen langs een cruciale transportcorridor.

De menselijke factor achter de data

Technologie kan meten, voorspellen en waarschuwen, maar mensen beslissen, reageren en helpen elkaar. Een waarschuwingssysteem dat niet wordt begrepen of vertrouwd, verliest snel zijn effectiviteit. Daarom is communicatie net zo belangrijk als sensoren en algoritmen. Bewoners moeten weten wat een alarm betekent en welke acties ze moeten ondernemen. Educatie, lokale betrokkenheid en transparantie zijn essentieel.

Er is ook een psychologische dimensie. Weten dat er een betrouwbaar monitorings- en waarschuwingssysteem aanwezig is, vergroot het gevoel van veiligheid. Dat vertrouwen vermindert angst, maar versterkt ook de bereidheid om mee te werken aan preventieve maatregelen en evacuatieprotocollen wanneer dat nodig is.

Maatschappelijke waarde voorbij veiligheid

Goed georganiseerde waarschuwingssystemen leveren voordelen op die verder reiken dan directe risicoreductie. Minder schade aan woningen en infrastructuur betekent meer economische stabiliteit. Minder slachtoffers versterken de veerkracht van gemeenschappen. Gezamenlijke voorbereiding en oefeningen creëren verbinding en vertrouwen tussen alle betrokken partijen.

Steeds vaker wordt rampenrisicobeheer niet alleen gezien als een technische uitdaging, maar als een sociale en ethische verantwoordelijkheid. Het gaat om solidariteit, verantwoordelijkheid en het beschermen van wat gemeenschappen samen hebben opgebouwd.

De toekomst van vroegtijdige waarschuwing

Vroegtijdige waarschuwingssystemen zullen zich blijven ontwikkelen. Kunstmatige intelligentie zal patronen herkennen die voor het menselijk oog onzichtbaar zijn. Mobiele applicaties zullen waarschuwingen in real time rechtstreeks naar individuen sturen. Maar de kernprincipes blijven hetzelfde. Samenwerking, vertrouwen en verantwoordelijkheid zijn uiteindelijk wat data omzet in impact.

Wanneer wetenschappelijk inzicht, technische innovatie en maatschappelijke betrokkenheid samenkomen, zijn samenlevingen beter voorbereid op de krachten van de natuur.

Conclusie: van weten naar handelen

Het verminderen van aardverschuivingsrisico begint niet bij de berg, maar bij samenwerking. Technologie levert de metingen en waarschuwingen. Mensen en instituties zorgen voor de reactie. Door te investeren in gedeelde kennis, helder beleid en gecoördineerde actie kan de impact van aardverschuivingen worden beperkt én wordt de samenleving als geheel versterkt.

Een veiligere morgen begint met monitoren vandaag.

Lees meer in deze blogserie: